Memory, na wstępie moje perfekcjonistyczne skrzydło Jedynki pragnie dwójkowo uprzejmie zwrócić Ci uwagę na to, że co najmniej drugi raz na tym forum rozpoczęłaś cytowany tekst znakiem cudzysłowu ("), a zakończyłaś znakiem apostrofu ('). Roztrzepaniec z Ciebie
A teraz
ad meritum
Snufkin pisze:Nie zgadzam się z Tobą. Nic nie musimy. Dlaczego myślisz, że coś musisz ? Nic nie musisz. Mama Cię okrzyczy ? Uświadom sobie, że Twoje życie nie ma kompletnie żadnego znaczenia.
Nic nie musimy: ok, bo mamy wybór i sami bierzemy pełną odpowiedzialność za to co wybieramy (nie zawsze za to, co się dzieje, bo np. na opady deszczu nie mamy wpływu). Nie musimy nawet jeść, bo to jest nasz wybór i możemy się od jedzenia powstrzymać - patrz posty 40-dniowe, kiedy instynkt trzeba pokonać; poza tym wystarczy tylko bardzo mocno chcieć, żeby przestać jeść aż do śmierci głodowej - znane są takie przypadki, więc jak widać
naprawdę nic nie musimy, ale wiele możemy.
Ale żeby twierdzić, że życie nie ma kompletnie żadnego znaczenia? No nie żartuj
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Brak znaczenia = brak sensu, o ile się nie mylę. Dość dziwnym wydaje mi się stwierdzenie, że życie sensu nie ma. Są momenty, kiedy jesteśmy smutni i wydaje się, że życie sensu nie ma. Są momenty, kiedy jesteśmy radośni, i wtedy sens jest, krzyczymy wtedy "chwilo, trwaj"
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
i modlimy się by nie spotkało nas to, co Faustusa
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Twojemu umysłowi logicznemu mogę polecić dosyć ciekawy (w mojej opinii trochę dziwny) tekst o sensie (a więc i także znaczeniu) życia:
link (pierwszy esej).
Memory pisze:Zazwyczaj to ja padam ofiarą jego terroryzmu.
Bo jesteś z natury łagodna, jak to 9
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Ale nie zrozum mnie źle, to jest Twoja dobra cecha... tyle, że Dziewiątkom jak zauważyłem, bywa że łatwo wejść na głowę (jeżeli są na wysokim poziomie zdrowia; te na niskim odwrócą się rufą do napastnika, co jest wcale niegłupim działaniem).
Memory pisze:Mój ojciec ma zwykle tak, że całą złość przetrzymuje, co następnie objawia się nadwrażliwymi stanami i gwałtownymi eksplozjami z byle powodu.
Opisałaś dwa jego oblicza. Wnioskuję z nich, że to bardzo uczuciowy człowiek, może spróbuj porozmawiać z nim na temat jego motywacji, z wykorzystaniem Enneagramu? Poprosić go, by zrobił test, tak dla życzenia córeczki (córeczka na pewno jest oczkiem w głowie tatusia
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
), potem przeanalizować jego wynik, poczytać jak najwięcej o jego typie, jeszcze później porozmawiać z nim na temat jego wewnętrznej motywacji?
Ciekawe jest, że długo długo długo w sobie trzyma i dusi, a potem mocno wybucha; ja sam tak miewam, jak nikt ze mną długo nie porozmawia; tzn. nie wybucham, ale czuję że się gromadzi, a para musi mieć przecież ujście.
Strzelam w ciemno, nie wiem jak w Twoim domu stosunki między mamą i tatą (to Twoja prywatna sprawa); w moim domu normalnie nie było od wielu lat ze względu na chorobę mamy, a jednak facet potrzebuje czasem wygadać się przed kimś. Przed żoną. W zastępstwie - być może przed dzieckiem?
Ze swoim tatą, nie licząc ostatnich dwóch tygodni, to przez całe życie rozmawiałem na poważnie może ze 3 razy, a teraz to sam rozpocząłem rozmowę i wiele rzeczy się od niego dowiedziałem, o jego życiu, wyborach, także błędach i porażkach. Strasznie ciężko jest się każdemu człowiekowi do tego przyznać, nawet gdy jest to opowiadanie przed własnym dzieckiem, ale Ty jesteś dziewczyna i to serdeczna, więc myślę że jeżeli jeszcze nie próbowałaś na poważnie zapytać się go o jego doświadczenia, smutki, porażki, źródła bólu i zawodu, to może warto spróbować?
Memory pisze:Później po ujrzeniu mojej zaryczanej gęby padają pytania
Odkrywczo nie powiem, ale wiesz m.in. dzięki temu że przeprasza, że Cię kocha i zależy mu na Tobie. Ale z gniewem jeszcze sobie nie radzi. Możesz spróbować mu pomóc
Kurde, ale napisałem... otwieram poradnię psychologiczną "Dobra rada Wujka Boogi'ego". Absynt, też miałeś podobne plany, wchodzisz w interes?