Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
żyjemy
Hej
Ciekawy temat...
Pytanie trudne. Szczęście można osiągnąć na różne sposoby. Żyje sie przede wszystkim dla siebie, w zgodzie ze sobą, (trudne ale możliwe). Najpierw chyba trzeba nauczyć się właśnie siebie, swoich potrzeb, możliwości, chęci abo móc dawać z siebie innym tyle ile chcemy dawać. Żeby nie dać się wykorzystać trzeba najpierw trochę uwagi poświęcić sobie i swoim potrzebą.
Miałam kiedyś wrażenie, że jak komuś pomagałam byłam wykorzystywana. Chciałam pomagać na własnych warunkach, a potem było rozczarowanie bo ja robiłam wszystko co mogłam a druga osoba nie była zadowolona. Ogólne rozczarowanie i frustracja. Wynikało to chyba z tego że pomagałam mimo iż nie chciałam tego robić, tylko czułam się zobowiązana wobec człowieka. Nie umiałam być asertywna i wyznaczyć granic gdzie to co robię jest moją decyzją i to jak dużo chcę pomóc zależy ode mnie a nie od drugiej osoby. Nie wiem czy wyrażam się jasno, chyba nie umiem tego lepiej wytłumaczyć.
Ciężko się tego uczy, ja nadal nie potrafię do końca pomagać tak żeby nie szkodzić sobie ani innym ale idzie mi coraz lepiej i daje satysfakcje.
Żyje się dla siebie i dla innych, tylko trzeba mieć swoje granice i wiedzieć że to zawsze jest Nasza wola czy pomożemy i jak.
Ciekawy temat...
Pytanie trudne. Szczęście można osiągnąć na różne sposoby. Żyje sie przede wszystkim dla siebie, w zgodzie ze sobą, (trudne ale możliwe). Najpierw chyba trzeba nauczyć się właśnie siebie, swoich potrzeb, możliwości, chęci abo móc dawać z siebie innym tyle ile chcemy dawać. Żeby nie dać się wykorzystać trzeba najpierw trochę uwagi poświęcić sobie i swoim potrzebą.
Miałam kiedyś wrażenie, że jak komuś pomagałam byłam wykorzystywana. Chciałam pomagać na własnych warunkach, a potem było rozczarowanie bo ja robiłam wszystko co mogłam a druga osoba nie była zadowolona. Ogólne rozczarowanie i frustracja. Wynikało to chyba z tego że pomagałam mimo iż nie chciałam tego robić, tylko czułam się zobowiązana wobec człowieka. Nie umiałam być asertywna i wyznaczyć granic gdzie to co robię jest moją decyzją i to jak dużo chcę pomóc zależy ode mnie a nie od drugiej osoby. Nie wiem czy wyrażam się jasno, chyba nie umiem tego lepiej wytłumaczyć.
Ciężko się tego uczy, ja nadal nie potrafię do końca pomagać tak żeby nie szkodzić sobie ani innym ale idzie mi coraz lepiej i daje satysfakcje.
Żyje się dla siebie i dla innych, tylko trzeba mieć swoje granice i wiedzieć że to zawsze jest Nasza wola czy pomożemy i jak.
4 w 5.
'Nie popędzaj mnie, nie dalejwięcuj mnie...'
'Nie popędzaj mnie, nie dalejwięcuj mnie...'
- Grzegorz.C
- Posty: 109
- Rejestracja: wtorek, 14 października 2008, 16:44
- Lokalizacja: Łódź
No nie do końca. Bo jeśli robisz coś dobrego, za co spotka Cię cierpienie to poświęcasz się. Sam dla siebie zwykle tego ludzie nie robią więc wnioskuję, że oczekują za to jakiegoś szacunku chociaż mogą tego nie pokazywać.Grzegorz.C pisze:No tak,można powiedzieć że robiąc coś dobrego oczekujesz uśmiechu drugiej osoby,wdzięczności - podziękowania. Ciekaw jestem ile osób czyniło by by dobro wiedząc że wzamian otrzymają tylko cierpienie..? Wtedy można mówić o bezinteresowności.
Altruizmu w czystej postaci nie ma.
- Krzysioolek
- Posty: 6
- Rejestracja: piątek, 24 października 2008, 16:00
Szczęście będzie dla każdego inne. Choc dla wiele osób można pogrupować w znane od dosyć dawna grupy (stoicy, epikurejczycy etc etc).
Sądze zę życie tylko dla siebie nie miałoby sensu - trochę egoistycznie. Tak samo jak życie tylko dla innych - godne powiwu lecz nie możliwe dla wszystkich. Trzeba znaleźć złoty środek a sądze ze powinnien on znaleźć się sam. A przede wszytskim:
"Wypalić się całkowicie do spodu, tak ażeby śmierci, tej zwykłej wariatce, nic nie pozostawić w spadku"![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Sądze zę życie tylko dla siebie nie miałoby sensu - trochę egoistycznie. Tak samo jak życie tylko dla innych - godne powiwu lecz nie możliwe dla wszystkich. Trzeba znaleźć złoty środek a sądze ze powinnien on znaleźć się sam. A przede wszytskim:
"Wypalić się całkowicie do spodu, tak ażeby śmierci, tej zwykłej wariatce, nic nie pozostawić w spadku"
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
-
- Posty: 882
- Rejestracja: poniedziałek, 31 grudnia 2007, 14:34
- Lokalizacja: Wrocław
- sexta_espada
- Posty: 131
- Rejestracja: czwartek, 26 stycznia 2012, 13:02
- Enneatyp: Indywidualista
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
Nie wiem, co się zmieniło, ale nie chce już żyć dla siebie, chcę być dla innych, otworzyć się i żyć. Jeśli skupiam się "na sobie", wpadam w doły, czasem nawet gorzej ![Neutral :|](./images/smilies/icon_neutral.gif)
![Neutral :|](./images/smilies/icon_neutral.gif)
...It can't rain all the time...
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
usłyszałam kiedyś dość mądre stwierdzenie, które bardzo trudno było mi przyjąć ( i pewnie jeszcze sporo pracy przede mną, żeby wprowadzić to ostatecznie w swoje życie):Nif pisze:W takim razie, czy żyć tylko dla siebie, czy dbać przede wszystkim o własny tyłek, iść po trupach? Inni nie ważni? W ostatecznym rozrachunku tylko ja się liczę? Być taką totalną, bezczelną, zimną suką?
Dla siebie samej to ja jestem najważniejsza. Najbardziej kocham siebie, potem długo długo nikt i wreszcie pojawiają się stopniowo inni ludzie. W końcu to ze sobą jestem 24h/7 dni w tygodniu, to ze sobą spędzę całe życie od początku do końca, to ja decyduję o tym, czy jest pięknie czy nie, inni mogą mieć na to wpływ, ale jeśli chodzi o uszczęśliwianie kogokolwiek, to w sposób definitywny mogę to zrobić tylko dla siebie. *
(Osobiście nie zgadzam się nadal z potem długo długo nikt, ale to może dlatego, że jestem zbyt dosłowna.)
Nie chodzi w tym wszystkim o egoizm, a jeśli już tak to nazywać, to o bardzo zdrowy egoizm. I wcale nie trzeba żyć dla siebie, dążąc po trupach, będąc zimną suką czy whatever. Świata nie zmienimy, możemy zmienić siebie. A to już dość duży krok dla całej ludzkości
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
*niestety nie potrafię przekazać tych słów, w sposób tak wspaniały, w jaki ja miałam przyjemność je słyszeć, ale sądzę, że sens, choć tak banalny, zachowałam
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
ze sobą żyje mi się bardzo dobrze, odcięcie od innych nie przeszkadza mi (wynika to pewnie z sp na pierwszym mscu). Jednak na dłuższą metę jest to niewystarczające. Zawsze żyłam dla innych, nawet życiem innych (w bardziej pozytywnym znaczeniu), dopiero wtedy czuję, że ma to wszystko jakiś sens i że jestem 'na swoim miejscu w życiu'.
kiedyś nad tym rozmyślałam i doszłam do tych samych wniosków. Robimy innym przyjemność, bo nas to cieszy, bo chcemy być szczęśliwi, przyjaźnimy się, bo samemu jest pusto itd itd..."Tak, każdy jest egoistą". Tak powiedział mi kiedyś pewien mądry człowiek. Śmiałe to stwierdzenie, dość kontrowersyjne, ale prawdziwe. Bo nawet jeśli myślimy, że robimy coś tylko dla drugiej osoby, to tak naprawdę robimy to po to, byśmy my dobrze się czuli, by poczuć radość z czynienia dobra lub by po prostu zaspokoić nasze sumienie. Są ludzie, którzy kochają dawać innym, ale gdyby sami nie brali z tego przyjemności ni duchowej ni fizycznej, to by tego nie robili. I na tym polega natura ludzka, kierowana pozytywnym egoizmem.
- szerfi1991
- Posty: 476
- Rejestracja: sobota, 2 lipca 2011, 02:19
- Enneatyp: Indywidualista
- Lokalizacja: Gniezno
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
W moim mniemaniu to jest tak, że tak naprawdę ci którzy pomagają innym, robią to ze względu na wewnętrzną potrzebę, która tak jak ssanie w żołądku zmusza do jedzenia, tak ta nakazuje nam pomagać. Po drugie wierzę w to że jeżeli ja pomagam innym, w jakikolwiek sposób, to ta pomocna dłoń, choć należeć będzie do kogo innego, to kiedy jej będę potrzebował, wróci. Na koniec takie pytanie, szczególnie do tych, którzy mają dość życia dla innych, czy tak naprawdę szczęśliwi bylibyście kiedy żylibyście tylko i wyłącznie dla siebie?
4w5
"By żyć trzeba czuć"
"Chcieć znaczy móc, móc nie znaczy chcieć"
"By żyć trzeba czuć"
"Chcieć znaczy móc, móc nie znaczy chcieć"
- Rilla
- VIP
- Posty: 3159
- Rejestracja: czwartek, 26 kwietnia 2007, 16:34
- Enneatyp: Indywidualista
- Lokalizacja: wichrowe wzgórze
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
A co za tym idzie, prawdziwie bezinteresownym czynem jest ten czyn, który ani nas bynajmniej nie cieszy ani nie daje nam spokoju sumienia. Tylko czy istnieje w ogóle taki czyn, który by jednocześnie dobrze wpływał na drugiego człowieka? By być do tego zdolnym, chyba trzeba być istotą rodem z piekieł, „która wiecznie zła pragnąc, wiecznie czyni dobro”.kangur pisze:kiedyś nad tym rozmyślałam i doszłam do tych samych wniosków. Robimy innym przyjemność, bo nas to cieszy, bo chcemy być szczęśliwi, przyjaźnimy się, bo samemu jest pusto itd itd...
"Bo szczęście to przelotny gość. Szczęście to piórko na dłoni, co zjawia się, gdy samo chce i gdy się za nim nie goni."
Anna Maria Jopek "Na dłoni"
4w5
Anna Maria Jopek "Na dłoni"
4w5
- sjofh_ystad
- Posty: 620
- Rejestracja: poniedziałek, 2 kwietnia 2012, 23:44
- Lokalizacja: Nowhere dense ideal / Heart of Darkness
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
Chyba żeby Goethowskie zło rozumieć właśnie jako ludzką niedoskonałość, egoizm, czy "grzeszność" rozumianą przez pryzmat wielbiących bezinteresowność religii. Tego szatana obrazującego ciemną, a może po prostu nie-idealną i przez to ludzką stronę człowieka.
Po cóż byłoby światło, jeśli miałoby nie być cieni?
A egoiści też czynią dobro, mnóstwo dobra. Dla siebie i innych też![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
świadomy egoista
Po cóż byłoby światło, jeśli miałoby nie być cieni?
A egoiści też czynią dobro, mnóstwo dobra. Dla siebie i innych też
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
świadomy egoista
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
obie odpowiedzi sa poprawne.
z czasem zauwazylam, ze dosc czesto moje starania wzgledem innych wychodza z raczej egositycznych, czy interesownych pobudek (np. checi zaimponowania, itp.) i idac dalej ta droga, zamiast odnalezc szczescie i spelnienie dochodze do frustracji jeno. frustracja ta z kolei prowadzi do czwrokowego dolka i wymyslania tak innym, jak i sobie, jakie to wszystko bez sensu i niesprawiedliwe i o ja biedna, olaboga...
nie da sie wiec zyc tylko i wylacznie dla innych.
po takim dolku zwykle wracam do punktu wyjscia, czyli ego. no i zaczyna sie proba podejmowania wszelkich dzialan na wlasna reke, no bo wszyscy inni sa niesprawiedliwi a ja biedna, ale za to ja, sama, samodzielnie, ja im pokaze! dzialanie napedzane takim mysleniem tez oczywiscie konczy sie fiaskiem i kolejnym dolkiem.
nie da sie zyc tylko i wylacznie dla siebie.
prawda lezy jak zwykle gdzies po srodku.
a dolki, ktore nas nie zabija, to nas wzmocnia! ;]
ostatnio dosc systematycznie medytuje, cwicze i pomalu wskakuje na wyzsze poziomy zdrowia. i dopiero z tej perspektywy zaczynam widziec szerzej i wiecej. trenuje umysl w utrzymywaniu obiektywizmu wzgledem siebie, innych, sytuacji, zycia. i przyjmujac ten stan umyslu jako moj punkt wyjscia zaczynam czuc, ze w pelni oddycham i doswiadczam zycia; ze pomoc, ktora niose innym jest prawdziwie pomocna (a jesli nie, to trudno!
), ze to co robie dla innych ma znaczenie.
w tym wszystkim jednak najtrudniej mi wciaz jest wyzbyc sie oczekiwan i interpretacji wlasnych emocji wzgledem tego, co obserwuje (czy tez interpretacji emocji i reakcji innych)... co jednak zabawne - jestem w stanie to zrozumiec, jedynie wyzbywszy sie oczekiwan i interpretacji.![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
pozdrawiam czworki i zycze wszystkim powrotu do zdrowia! tak, nawet w naszym (4, 4w5, 4w3) przypadku jest to mozliwe.![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
z czasem zauwazylam, ze dosc czesto moje starania wzgledem innych wychodza z raczej egositycznych, czy interesownych pobudek (np. checi zaimponowania, itp.) i idac dalej ta droga, zamiast odnalezc szczescie i spelnienie dochodze do frustracji jeno. frustracja ta z kolei prowadzi do czwrokowego dolka i wymyslania tak innym, jak i sobie, jakie to wszystko bez sensu i niesprawiedliwe i o ja biedna, olaboga...
nie da sie wiec zyc tylko i wylacznie dla innych.
po takim dolku zwykle wracam do punktu wyjscia, czyli ego. no i zaczyna sie proba podejmowania wszelkich dzialan na wlasna reke, no bo wszyscy inni sa niesprawiedliwi a ja biedna, ale za to ja, sama, samodzielnie, ja im pokaze! dzialanie napedzane takim mysleniem tez oczywiscie konczy sie fiaskiem i kolejnym dolkiem.
nie da sie zyc tylko i wylacznie dla siebie.
prawda lezy jak zwykle gdzies po srodku.
a dolki, ktore nas nie zabija, to nas wzmocnia! ;]
ostatnio dosc systematycznie medytuje, cwicze i pomalu wskakuje na wyzsze poziomy zdrowia. i dopiero z tej perspektywy zaczynam widziec szerzej i wiecej. trenuje umysl w utrzymywaniu obiektywizmu wzgledem siebie, innych, sytuacji, zycia. i przyjmujac ten stan umyslu jako moj punkt wyjscia zaczynam czuc, ze w pelni oddycham i doswiadczam zycia; ze pomoc, ktora niose innym jest prawdziwie pomocna (a jesli nie, to trudno!
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
w tym wszystkim jednak najtrudniej mi wciaz jest wyzbyc sie oczekiwan i interpretacji wlasnych emocji wzgledem tego, co obserwuje (czy tez interpretacji emocji i reakcji innych)... co jednak zabawne - jestem w stanie to zrozumiec, jedynie wyzbywszy sie oczekiwan i interpretacji.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
pozdrawiam czworki i zycze wszystkim powrotu do zdrowia! tak, nawet w naszym (4, 4w5, 4w3) przypadku jest to mozliwe.
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
- moonwalker
- Posty: 26
- Rejestracja: niedziela, 16 września 2012, 11:02
Re: Żyć dla siebie czy dla innych ludzi?
Taką piosenkę napisałem właśnie na ten temat i myślę, że nawet postaram się ją
ładnie zarapować wiecie
to może być hit hehe. Mam taką nadzieję bynajmniej.
Pod spodem napiszę o co mi chodziło.
Wybaczcie jeśli znajdziecie jakieś rytmiczne niedociągnięcia bądź nawet merytoryczne,
ale to mój hip-hopowy debiut.
Chodziło mi o to (to dla głupków, którzy już naprawdę nic nie rozumieją...)
że jak się żyje dla siebie, to się jest lepszym dla innych, więc to pytanie
żyć dla siebie czy dla innych, jest po prostu błędne i bezsensowne.
Nie da się żyć dla innych, nie żyjąc dla siebie, bo wtedy to można spieprzyć komuś życie swoimi problemami.
Proste.
Pozdrawiam
ładnie zarapować wiecie
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Pod spodem napiszę o co mi chodziło.
Wybaczcie jeśli znajdziecie jakieś rytmiczne niedociągnięcia bądź nawet merytoryczne,
ale to mój hip-hopowy debiut.
Spoiler:
że jak się żyje dla siebie, to się jest lepszym dla innych, więc to pytanie
żyć dla siebie czy dla innych, jest po prostu błędne i bezsensowne.
Nie da się żyć dla innych, nie żyjąc dla siebie, bo wtedy to można spieprzyć komuś życie swoimi problemami.
Proste.
Pozdrawiam
"Niechaj w cukrze smażony język liże głupią pychę, niech zawiasy kolan uginają tam, gdzie łaszenie się zdobywa korzyść". W.S.
ps. kxxxx też człowiek.
ps. kxxxx też człowiek.